„Pierwszy dzień trzeźwości zaczął się w Licheniu”

Nazywam się Marcin i przez wiele lat alkohol rządził moim życiem. Początkowo było to niewinne piwo po pracy czy spotkania ze znajomymi w weekendy, ale z czasem picie stało się moim sposobem na każdy problem i każdą emocję. Powoli traciłem kontrolę, przestawałem dotrzymywać obietnic, zaniedbywałem dom i pracę. Najtrudniejszy moment przyszedł wtedy, gdy moja żona powiedziała, że zabierze dzieci i odejdzie, jeśli nie zdecyduję się na leczenie. To był dla mnie cios, a jednocześnie początek drogi, której nigdy nie zapomnę.

Do Licheńskiego Centrum Pomocy trafiłem pełen wstydu i złości. Nie wierzyłem, że ktokolwiek może mi pomóc. Już podczas pierwszej rozmowy poczułem jednak, że nie jestem sam, że ktoś wreszcie rozumie, co się ze mną dzieje. Usłyszałem wtedy, że uzależnienie to choroba, ale też, że mogę zacząć zdrowieć – krok po kroku, dzień po dniu. To była pierwsza iskra nadziei, jaką miałem od dawna.

Rekolekcje trzeźwościowe, na które zostałem zaproszony, były dla mnie przełomem. Po raz pierwszy od wielu lat odczułem spokój. Wspólna modlitwa, rozmowy z innymi i świadectwa ludzi, którzy także przeszli przez piekło uzależnienia, sprawiły, że poczułem się częścią czegoś większego. Zrozumiałem, że nie muszę już walczyć samotnie. Krok po kroku uczyłem się mówić prawdę, przepraszać bliskich i podejmować codziennie decyzję, że dziś nie piję. Było trudno, były chwile zwątpienia, ale miałem przy sobie ludzi, którzy przypominali mi, że to jest droga, którą warto iść.

Minęły już dwa lata od mojego ostatniego kieliszka. Moje życie nie jest idealne, ale jest prawdziwe – przeżywam każdy dzień świadomie i w trzeźwości. Powoli odbudowałem relacje z żoną i dziećmi. Zaczęli mi ufać, bo zobaczyli, że nie słowa, ale moje czyny zaczęły coś zmieniać. Wiem, że nie poradziłbym sobie bez pomocy, jaką otrzymałem w Licheniu. To właśnie tam rozpoczął się mój pierwszy dzień trzeźwości. Dziś mogę powiedzieć, że jestem wolnym człowiekiem i że zawsze warto prosić o pomoc, bo nowe życie jest możliwe.